حصار نای

راز ها ساده اند با چشم دل باید دید .....انچه اصل است ازدیده پنهان است


	درباره وبلاگ سلام به دیدار کننده گان عزیز : اسم من غلام عباس یوسفی از منطقه باستانی و تاریخی حصارنای در خدمت شما میباشم. هدف از باز گشائی این دریچه یادیست از این منطقه گمنام تا باشد تاریخ این منطقه را دوباره ورق زنم و از مسعود سعد سلمان آن بلند پرواز جهان شعر که سالهای عمرش را در این منطقه گذراند تجلیل کنم. نالم ز دل چو نای من اندر حصار نای پستی گرفت همت من زین بلند جای منوی اصلی صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو مطالب عناوین مطالب وبلاگ آرشیو مطالب هفته دوم مهر 1388 هفته دوم خرداد 1388 هفته سوم اسفند 1387 هفته اوّل خرداد 1387 هفته دوم آبان 1386 هفته چهارم خرداد 1386 آرشيو پیوندها فارسی بی بی سی هزاره گی رادیو سایت علمی 'google youtube.com اریا نا تلویز یون افغا نیستان قالب ساز dawood sar khosh نی قلعه Hazaristantv RSS Powered By BLOGFA.COM


	*سفر کردم که از عشقت جدا شم* *دلم میخواست دگر عاشق نباشم* *ولی عشق تو قلبم مونده ای وای* *دل دیونمو سوزونده ای وای* *سفر کردم که از یادم بری دیدم نمیشه* اخه عشق یه عاشق با ندیدن کم نمیشه غم دور از تو بودن یه بی بال و پرم کرد نرفت از یاد من عشق سفر عاشق ترم کرد *هنوزم عشقم هنوزم عاشقم دنیای دردم* *مث پروانه ها دورت میگردم* عشق یعنی وقتی برای اولین بار چشماتون تو چشم هم می افته Love is when your eyes frist meet عشق یعنی پیش قدم شدن Love is making the frist move عشق یعنی ناامید نشدن Love is not giving up عشق یعنی با هم تصمیم گرفتن Love is making decisions together عشق یعنی یک تصمیم بزرگ Love is a big decision عشق یعنی یک نفر که به تو ایمان داشته باشه Love is someone who believes in you عشق یعنی وقتی با هم بودن رو دوست دارین Love is when you like each others company عشق یعنی روشنایی یک شمع کوچک Love is alittel candlelight عشق یعنی اینکه تو رو ببخشه و بازم یه فرصت دیگه بهت بده Love is getting a second chance عشق یعنی یه راز Love \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در یکشنبه دوازدهم مهر 1388 \|


	خداحافظ برای تو چه آسان بود ولی قلب من از این واژه لرزان بود خداحافظ برای تو رهایی داشت برای من غم تلخ جدایی داشت خداحافظ طلوع من غروب من خداحافظ تو ای محبوب خوب من سلام تو طلوع پاک شبنم بود غروب ظلمت تاریکی وغم بود سلام تو شروع آشناییها نوید مهربانی ها زمان همزبانی ها دریغ از قطره های اشک سوزانم که از بیداد تو بر رخ چکیده خزان زندگی آمد دل افسرده بعد از تو بهاری را ندیده خداحافظ خداحافظ \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در یکشنبه دوازدهم مهر 1388 \|


	خداحافظ برای تو چه آسان بود ولی قلب من از این واژه لرزان بود خداحافظ برای تو رهایی داشت برای من غم تلخ جدایی داشت خداحافظ طلوع من غروب من خداحافظ تو ای محبوب خوب من سلام تو طلوع پاک شبنم بود غروب ظلمت تاریکی وغم بود سلام تو شروع آشناییها نوید مهربانی ها زمان همزبانی ها دریغ از قطره های اشک سوزانم که از بیداد تو بر رخ چکیده خزان زندگی آمد دل افسرده بعد از تو بهاری را ندیده خداحافظ خداحافظ \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در یکشنبه دوازدهم مهر 1388 \|


	ادامه مطلب \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در جمعه هشتم خرداد 1388 \|


	سلا م دو ستا ن دولت بر مبنای ملت چون ملت اساس دولت را بناســت دولت از نیرویی ملـــت پابجا ست وای از آن دولت که ملت را ندید تکیه بر نـــیرویی اغــیار را گزید این ملت آن ملــــــت دیروز نیست این عقاب آن مرغ دست آموزنیست این ملت در خون تپیده ســی سال ســــوخته است با آشیا نش پروبال داد مردان دلـــــــــــــــیر این وطن قــــهرمان وطــــــــن گلگون کفــــن چونکه میراث از نیا کان برده انـد در ره عشـــق وطن جـــان داده اند این شهامت رمز ایمان است و بس مقصد بودن به قران اســـــت و بس بر مجاهدین سنگر عــار نیســـــــت گردنش در یوغ استعمار نیســـــت ملــــــت امروز از هم پاشیده است چونکه از دولت مأ یوس بوده اسـت ملـــــت ورزیده ای بالــــغ نــــــظر خوب شنــا سد راه خیراز راه شــر خوب میداند که پیرزی زچیســت اتحاد وحدت و همبستگیست hhhhhhhhhhhhhhhhgggggggggggggggggggggggggg روز معلم روز ماتم است دوران فواران شرو فساد و رنج و عزاب و چم است اینجا کار ما تعلیم دانش و سواد و جهاد با ستم است اینجا اهل معارف و مظلــــــــــــوم تحت ستم اســــــــت اینجا معاش کم و روزگار بد و سیه روز وما تم است اینجا پرداخت 400و 500و 2000و 3000 افغانی پول گزاف است اینجا به وزیر ووکیل و سنا تورو مشاور دو صد و سیصد هزار افغانی کم است اینجا تبعیض و امتیاز و بیعدا لتی زیاد وعدالت کم است اینجــا حرص زور مند ان به آ سمان و کمر فقیر خم است اینجا درخانه و زیرووکیل و سناتور دایم جشن است اینجا در خانه شهید و معلول ومعلم ومامور و اجیر همیشه غم است اینجا ایشان خود را واجب الاحترام و غیر مســــــــول میدانند جنگ و جهاد امر مبارزه بسر حاکمیت اهل ستم است اینجا گردر همی دهند به ریا از خدا بهشتی طمـــــــــــــع کنند کاریشان با خدا و مخلوق با فریب و چم است اینجا کسب زروزور و تزویر و تجارت هد فست دایـــــــــــم تحمل هر مصیبت و زور و ظلم و فریب رنج و آلم است اینجا مزد جهاد و شهادت و مهاجرت و معیوبیت ملت ازما طلبند در پرداخت معاش و حقوق حــــق ما بودجه کم است اینجا زرپرستان وزوردوستان را هــــــــــــــوس فراوان است دین وایمـــان و غیرت و عفــــــــت محکوم است اینجـــا از جنگ زرگری پارلمان و حکومت ملـــــــــــت سوخت گاه جنگ و جد ال و گاه غیر حاضری ونصاب کم است اینجا روزمعلم روز تحقیر و فریب و چم است انیجــــــــــــــــا روز معــــــــــــلم روز سـوگواری و ما تم است اینــــــــــــــجا hhhhhhhhhhhhhhhhgggggggggggggggggggggggggg ای زن شجاع و فاضل و پارســایی ای زن توزیب وزینت دنــــــــیا یی ای زن اساس زنده گـــــــانی گشته نامـــت به رمز زنده گی آشـــــــــنایی ای زن ترا خـــــــــالق فداکــــــار آفریدست به صد ها درد و رنج آشنایی ای زن همه شـــــاهــــــــان به تو تعظیم کرده به ملک هر دلی پادشـــــــــاهی ای زن ترا سر چشمه نــــــــورمیتوان گفت ز بس پر لطف و مهر افزای ای زن به رگهایم خون پاک تــــو جاریست به قلبم تا لحد یکجـــــــــا یی ای زن تو در میدان میوند چــــــون ملالی به همراه غـــــازیا ن همراهی ای زن ولی افسوس که از بیــــــداد دوران دچار درد جا ن فر ســــــــایی ای زن به نزد جمعی از آد م فروشـــــــــان چرا تو تا هنــــــــوز کـــــــــــالایی ای زن تمام برده گــــــــــــــان آزاد گشتند تو در زنجیر چــــــرا می پــــــــایی ای زن زوصفت شد د یگر«حیران»عاجـــــز از ین بیشتر تو خود دانایی ای زن hhhhhhhhhhhhhhhhgggggggggggggggggggggggggg وکــالــــت بــــه پـــــول پــــول سرشاردارم وکـــار تجــــــارت میــکنــم چون فیود الم اکنون کسب قدرت میکنم بلند منزلهای شهر از اشک و خون مردم است لیک در اعما ر آن من سخت رقابت میکنم رای مردم میخرم از پول قاچاق وحـــــــــــــرام ملت است در خواب غفلت من و کالت میکنم سفره رنگین است وپول شیرین و محتاج بیشمار این اساس بردگی را من حفاظت میکنـــــــــم قریه دارن همچونو کر روزو شب در خدمت اند این طریق کهنه را من نیز رعایت میکنـــــــم در سرقبر و مساجد جمله توصیف من اســـــت چون ملا صاحبان را هر چاشت دعوت میکنم گرسرو کارم بدولت شد ملت در خدمت انـــــــد دولت از من ،من ازدولت حمایت میکنـــــــــــم گرندارم علم و دانش هیچ پاکـــــی نیست مـــرا آنچه دستور است از دولت اطاعت میــــکنــــــــم چونکه با دولت ساختم کارمن ر فعت گرفــــت بعد از من نا خاطر جمع چورو غــــارت میکنم رای دهید بایک شکم نان و چند پول سیــــــاه جبرانش را دو چند از راه رشوت میکـــنـــــــم گر شدم پیروز و تویق یافتم در پارلمــــــــــان خدمت نا ممکن است لیکن خیانت میکنـــــــــم خامه نقاش است قریشی گربصورت بنگری گربه معنا بنگری افشای حقیقت میکنــــــــم میرخلیل(قریش) hhhhhhhhhhhhhhhhgggggggggggggggggggggggggg رنج تقدیر صدا از قلب صابر میکشم من ز بیداد آنچه را درناد دارم آگر قدرت مرا باشد چو قاضی اگر تفتیش شوماندر ادارات ملی افسوس که همچون خاک را هم غم دنیا به قلبم گشته کوهی زرخسارم دو آبشار خروشان تمام گرد و خاک میهنم را شدم بیزار دیگر این رخت خویش را hhhhhhhhhhhhhhhhgggggggggggggggggggggggggg معیار دانش چه افتاد ایـــــــجدا درکار دانــــــــــــــش که تاروگـــــــشت روزگار دانــــــــــــــش زعالم تابه ظـــــالم اندرین ملــــــــــــک ندیدم یک کســــــمیعار دانـــــــــــــــــــــش زبان مادری مـــــــــــــد افتــــــــــــــاد که گشته انکیسی میـــــــــعار دانــــــــــــــش زروسهاصرف خره شو یادگرفـــــــــتم کنون تنکیو شده سرباردانــــــــــــــــــــــش عجب بادمت کمــــــــپیوترمحـــــــــکم شده بسته کنون افسار دانـــــــــــــــــــــــــش هزاران امتحان ادام ـــــــــــــــــــــیکن خرایم ساخته پی آرآر دانــــــــــــــــــــــــــش به اخترتون رعید گاه مــــــــــیرویم ما فغان ازدست استثمار دانــــــــــــــــــــــــش بباریدکچر وفرهنگ اغــــــــــــــــیار چوژاله برســــــــــــــــردانـــــــــــــــــــــش به کنج انزواخوابید امـــــــــــــــــروز رزنج مفلسی معــــــــــــــــمار دانــــــــش بیا استاد بریم بــــــــــــــــــــــــــازارآاد که انترنت شدهافزار دانـــــــــــــــــــــــــش جرازتقلید چیزیدیــــــــــــــــــگرندیدم درین سی سا ل به این بازار دانـــــــــــــــش اگر حالت چنین باشد دوامـــــــــــــدر نخواهد ماند دگرآثار دانـــــــــــــــــــــــــــــش بفکر ا قتصا دت باش حــــــــــــــران بکش ازمغز خود افـــــــــــــکار دانش hhhhhhhhhhhhhhhhgggggggggggggggggggggggggg مامور صور چرا مامـــور به لب لبخنئد نــــــداری به چـه نسبت دل خرسند ندری طبق عادت به دفتر میروی تــــــــــو دریشی لوگس و گردنبند نداری به پول ما کـــــولات گشتی گروگــان دگر نانخور زن و فرزند نــداری دفـــــاع هر گز نکردی از حقــــوقت به صبور و طــاقتت مانند نداری زدل شوق«پی» «ار» «ار» رابدرکن اگر با یـــک مقام پیـــــوند نداری تــــرا بایــد کـــه تر ســونام گــــزارم که در خانه چیزی از وند نــداری چطور افتاده ای در چنـــگ گـــرگان فغان و نالـــه چون گوسفند نداری تو را حیران چطور بدار ســـــــــازد احساس و درک تو خود تا چند نداری hhhhhhhhhhhhhhhhgggggggggggggggggggggggggg کابینه نو کابینه نوشد یارب نو شودافکار مــــــا کم کمک تطبیق شود کردار با گفتار ما لااقل این وعده هایی را که بر مردم دهیم فی صدی یک در برنامه های کار مــــــــا گر ندارم بودجه وعده به مردم کم دهیم تابه ریش ما نخندد مردم یدار مـــــــــــآ ای خوش ان روزی که ماباشیم همه مرد عمل وعذه ها کمتر افزون تر شود کردار مــــــــــا کابینه نو شد مـــا هستیم همه امیدوار کم کمک قانون گذاری پای در بازارما جانفدای آن وزیری کو به نفع این وطن منفک از پستش کند مامور رشوت خواما ای بنازم ان پلیسی راکه شب از کوچه ها گیرداین خانه شریک دزدن یو نفرم دامـا خواست مردم هست تا افشا شود خائنو دزد شد چرا منفک وزیر صادق پر کارمــــــــــــا مادر کل جنایت گریدان رشوه هســـــــت نا که باشد رشوه والله هست این کوکنارما همت عالی و کار است تا گردد ریشه کــــــــن رشوه از هر دفنر و شهرو هر بازهر مـــــــــا کابینه نو شد می خواهیم روز شـــــــــــــــــود جاده ها و آب و آب و برق و پلچک و انهارما کابینه نو شد می خواهیم یابد سرپنـــــــــــــــاه مااین همه یی شر پناه و بی کش و یی یا نورحشن از درد مردم هر زمان گوید یسخن با امید آنکه شاید بشنود سر کار مـــــــــــــا الخاج نور حسن تیز کی بهسودی > حامیان دموکراسی یا ناقضان حقوق بشر؟ \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در چهارشنبه بیست و یکم اسفند 1387 \|


	تو از جنس باراني من از جنس خاك تو سيرابي از زندگي و من تهي از بودن تو معني آغاز حركتي و من ايستا و معني كوير تو با آمدنت مسير را آباد مي كني و من بي حضورت خاكم و خاك پس اي تو اي باران رحمت تو اي باران عشق تو اي باران دوستي بر من خاك مرده خاك رسوب كرده و خاك كويري ببار تا من پر از شوق ماندن ماندن براي فردا ماندن براي عشق پس من خاك مرده به اميد بارش تو در كوير احساسم به انتظار تو مي نشينم از امروز تا فردا از فردا تا شقايق ..... ادامه مطلب \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در پنجشنبه دوم خرداد 1387 \|


	خزان چنان به موي تو آشفته‌ام به بوي تو مست که نيستم خبر از هر چه در دو عالم هست دگر به روي کسم ديده بر نمي‌باشد خليل من همه بت‌هاي آزري بشکست مجال خواب نمي‌باشدم ز دست خيال در سراي نشايد بر آشنايان بست در قفس طلبد هر کجا گرفتاريست من از کمند تو تا زنده‌ام نخواهم جست غلام دولت آنم که پاي بند يکيست به جانبي متعلق شد از هزار برست مطيع امر توام گر دلم بخواهي سوخت اسير حکم توام گر تنم بخواهي خست نماز شام قيامت به هوش بازآيد کسي که خورده بود مي ز بامداد الست نگاه من به تو و ديگران به خود مشغول معاشران ز مي و عارفان ز ساقي مست اگر تو سرو خرامان ز پاي ننشيني چه فتنه‌ها که بخيزد ميان اهل نشست برادران و بزرگان نصيحتم مکنيد که اختيار من از دست رفت و تير از شست حذر کنيد ز باران ديده سعدي که قطره سيل شود چون به يک دگر پيوست خوشست نام تو بردن ولي دريغ بود در اين سخن که بخواهند برد دست به دست سعدي برگ اگر رنگ خزان گيرد نه از روي ضعيفي است كه از گردش چرخ زمان عالم نيز رنگ خزان مي گيرد روزي! اما اي كاش! اگر برگ خزاني مي گردد، دل هيچ گاه رنگ خزان را نبيند،كاش! دل گرفته از این روزگار بی مرامی ای که از دست زمونه با گلایه هم کلامی ای که بال و پر گرفتی به هوای دل پاکم با تو آسمونیم اما تو نباشی جنس خاکم مثل شهسوار قصه من به داد تو رسیدم تو پی عشق بودی و من دردتو به جون خریدم من با ابریشم حرفات ترمه ی غزل رو بافتم با دل خوش از حضورت خونه عشقمو ساختم به خدا قسم می تونم ناجی دل تو باشم تو شب یلدای چشمات من پر از ستاره باشم از خودم میگذرم اما واسه تو چله می شینم تورو رو چشام می ذارم تا که دنیا رو نبینم فکر نکن مسافری و من فقط راه عبورم تکیه کن به من همیشه که خود سنگ صبورم به خدا قسم می تونم ناجی دل تو باشم تو شب یلدای چشمات من پر از ستاره باشم به خدا قسم می تونم . . \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در یکشنبه سیزدهم آبان 1386 \|


	یادیته یادته صدام میکردی.......یادته شب تا صب دعام میکردی......یادته یادته دعا میکردی خونمون پا بگیره.... گلای یاس تو باغچه دوباره جون بگیره ... یادته نگاه تو نگاه عاشقونه بود .... یادته تموم عشقت همه بی بهونه بود ... یادته دعام میکردی ....یادته یادته فدات میکردم دلمو... فدای چشات میکردم دلمو .... یادته دنیای ما یه دنیایی خیالی بود ... من وتو تو آسمون و همه چی زمینی بود... یادته نگات میکردم ....یادته اسمتو صدا میکردم ..یادت یادته صدام میکردی نازنینم .. یادته صدام میکردی بهترینم .. یادته یادت نبود که این روزا زود گذره غم و شادی همیشه مثل یه برقی میگذره .. یادته هنوز همونم که بودم ..... یادمه نامهربونی که بودی... یادته اسیر عشق تو شدم ..... یادمه نفهمیدی که عاشقم .... شبی غمگین شبی بارانی و سرد مرا در غربت فردا رها کرد دلم در حسرت دیدار او ماند مرا چشم انتظار کوچه ها کرد به من می گفت تنهایی غریب است ببین با غربتش با من چها کرد تمام هستی ام بود و ندانست که در قلبم چه آشوبی بپا کرد و او هرگز شکستم را نفهمید اگر چه تا ته دنیا صدا کرد \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در یکشنبه سیزدهم آبان 1386 \|


	عباس ‌ به خانه برگردید، اگرچه محکم نیست‌ به خانه برگشتن‌، همین خودش کم نیست‌ صفایتان را شهر، تمام آغوش است‌ گلی و اسپندی اگر فراهم نیست‌ نه این که ما شادیم از این جدایی‌، نه‌ نه این که دوری را به چشم ما، نم نیست‌ صبور می‌مانیم که شهرتان شاد است‌ که با چنان شادی چنین غمی غم نیست‌ چه لذّتی دارد وطن بغل کردن‌ بهشت رفتن هم شبیه آن دم نیست‌ به خانه برگردید که هیچ خورشیدی‌ به گرمی خانه برای آدم نیست‌... س \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در جمعه بیست و پنجم خرداد 1386 \|


	می‌روی‌، اما کجا؟ که جان تو اینجاست‌ یار تو اینجاست‌، همزبان تو اینجاست‌ گرچه در اینجا شناسنامه نداری‌ لیک شناسای جنس جان تو اینجاست‌ دفتر شعر تو برگ برگ گواه است‌ سبزترین فصل داستان تو اینجاست‌ نیز اگر از بهار هم نسرودی‌ پنجره غربت خزان تو اینجاست‌ صفحه شعر مجله مِه و لبخند چند غزل‌، عکس‌ِ مهربان تو اینجاست‌ مانده میان نوارهای قدیمی‌ خاطره جمع دوستان تو اینجاست‌ باز هم اینجایی‌، ای رفیق همیشه‌! خاک تو آنجاست‌، آسمان تو اینجاست‌ مرز تو گیرم کنار کشور چین است‌ تیر تو آنجا اگر، کمان تو اینجاست‌ می‌روی‌، امّا خیال کن که سفر نیست‌ فکر کن اینجاست آشیان تو، اینجاست‌ می‌رسی آنجا به قوم و خویش خود اما باز یکی از برادران تو اینجاست‌ ب \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در جمعه بیست و پنجم خرداد 1386 \|


	تجلیل ویژه از روز مادر ای مادر دلسو زم جانم فدای تو قربانی مهر مهبت لطف صفای تو بهشت زیرپای مادران است خداوند در جاي جاي قرآن کريم، به تکريم و احترام پدر و مادر و احسان به آنها سفارش و در مواردي، احسان به والدين را در کنار عبادت حق ذکر مي کند. ولي با همه اين توصيه ها، در جايي که از زحمات آن دو ياد مي کند، تنها از دشواري هايي که مادر تحمل کرده نام مي برد و مي فرمايد:« ما انسان را سفارش کرديم که به پدر و مادرش نيکي کند، (خاصه مادر) زيرا مادرش (بار وجود) او را به سختي حمل کرده و به سختي فرو نهاده است.» بله آن جا که سخن از سختي ها و زحمات است، خداوند نام مادر را به صورت مخصوص بيان مي دارد تا بلنداي حق او بر فرزند، آشکار گردد اما متاسیفانه در کشور عزیز ما افغا نستان بیسیار کمرنگ این روز مبارگ را جشن میگیرم اما همه وهمه باید ما نيز در اين روز بزرگداشت مقام مادر، دست به دعا بر مي داريم و از خداي يگانه براي همه مادران مهربان برکت، رحمت و عزت مي طلبيم \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در جمعه بیست و یکم اردیبهشت 1386 \|


	تفدیم به عشقم ن ح ای ستاره درخشانم شبها با ديدن تو آرام می شوم، و ای آسمان روزها نيز که دل آبی ات را ميبينم عاشق تر از هميشه می شوم چگونه ميتوانم دستانت را در دست بگيرم وقتی بين ما اينهمه فاصله است؟ انتظار ميکشم تا شايد خداوند بالهايی را به من هديه دهد که با اين بالهای پر غرورم به سوی تو پرواز کنم و دستان گرمت را در دست بگيرم کاش تو ای آسمان من، دل آبی ات ابری شود و از گونه هايت اشک بريزد تا شايد قطره ای از اشکهايت بر گونه من بريزد تا احساس آرامش وعاشقی کنم کاش تو ای ستاره من، فرشته ای بيايد و تو را در سبد بگذارد و آن سبد پر از محبت و عشق را به من هديه دهد و کاش ای خورشيد من، کاش غروب عاشقی زودتر فرا رسد تا زمانی که در پشت کوه ها ميروی و به زمين نزديک می شوی احساس نزديکی با تو داشته باشم ای خورشيد من غروب ها را خيلی دوست دارم چون تو بيشتر از همه لحظه ها به من نزديکتری و ميتوانم چهره ات را از نزديک ببينم سپيده آسمان را نيز دوست دارم چون سحرگاه از پشت کوه ها بيرون می آيی و سلامی عاشقانه به من ميکنی ای خورشيد من، از ظهرهای تابستان نفرت دارم، چون تو در آن زمان در بلندترین نقطه آسمان میدرخشی انتظار می کشم، تا شايد پرنده يا ستاره يا خورشيد شوم، و يا شايد هديه ای به من برسد که تو را بيشتر از هميشه در کنار خودم احساس کنم و ببينم شايد در خواب ستاره يا خورشيد و يا پرنده شوم، اينک که اينها همه يک رويا و يک احساس عاشقی است پس ای آسمان آبی ام، من خودم را به آتش می کشم تا باد عاشقی آن دود غليظ مرا که از سوختنم به سويت بلند ميشود به سوی تو بياورد تا بتوانم تو را احساس کنم و برای مدتی آن دود که از تن سوخته ام بلند شده است در دلت بنشيند و بعد نيز از اين دنيا وداع بگويم آری من برای رسيدن به تو جان خواهم داد عباس یوسفی مقیم بیرمینکام \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در دوشنبه هفدهم اردیبهشت 1386 \|


	\|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در یکشنبه شانزدهم اردیبهشت 1386 \|


	هيچ كس ويرانيم را حس نكرد وسعت تنهائيم را حس نكرد در ميان خنده هاي تلخ من گريه پنهانيم را حس نكرد در هجوم لحظه هاي بي كسي درد بي كس ماندنم را حس نكرد آن كه با آغاز من مانوس بود لحظه پايانيم را حس نكرد \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در پنجشنبه ششم اردیبهشت 1386 \|


	هجران بدین تمکین که ساقی باده در پیمانه میریزد رسد تا دور ما دیوار این میخانه میریزد گرفتی چون ره مچنون زرسوای مترس ای دل که دائم سنگ طفلان برسر دیانه میریزد \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در پنجشنبه بیست و سوم فروردین 1386 \|


	نوای عا شقا ن دل دین عقل هوشم همه را به اب دادی زکدام باده سا قی به من خراب دادی دل عا لمی زجاشد زهمان نقاب بر گرد دو جهان به هم بر امد چو به زلف تاب دادی همه کس نصیب دارد نیشاد شاد مانی تو به من غریب مسکن غم به حساب دادی *************** روم به جای دیگر دل دهم به یار دیگر هوای یار دیگر دارم دیار دیگر به دیگری دهم دل که خار کردی ای دوست چرا که عاشق نو دارد اعتبار دیگر خبر دهد به صیاد ما که ما رفتیم به فکر صید دیگر باشد شیکار دیگر ********************** تقدیم به کسی که غم عشق را برایم به یادگار ماند وهر گز ندانیست که چقدر دوستش دارم******* \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در دوشنبه بیستم فروردین 1386 \|


	ع در غربت زرد است لبریز حقا یق شده است تلخ است که با درد موا فق شده است شا عر نشدی وگر نه میفهمیدی . خزان بهار است که عاشق شده است روزگاریست همه عرض بدن میخواهد همه از دوست فقد چشم دهن میخوا هد دیو هستند همه میثل پری می پوشند گرگ های که لباس پدری می پوشند انچه دیدنت به مقیا سه نظر میسنجد عشق هارا همه بدور کمر میسنجد خب طبیعی است که یک روزه به پا یا ن برسد عشق های که سر پیچ خیا بان برسد ******************** خدا یا انکه در تنهای تنها یم تنهایم گزاشت خوا هشی دارم ............ تو در تنها ترین تنها ئ ش تنها یش نگزار........ \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در شنبه نوزدهم اسفند 1385 \|


	مهربانی مهم تر از دانائ است وو شناخت این امر خود اغاز دانائ است شناخت کلمه جالب است دوست داشتن یعنی دوست داشته باشی و هیج چه نخواهئ. دوست داشتن یعنی ایثار٫ و ایثار یعنی دادن همه چیز و گرفتن هیچ چیز. من مینو سم چون نوشتن به من مه ا موزد تا خود را بیشتر بیشناسم............. شجا عت همیشه فر یاد زدن نیست٬ گا هی ارامیست ۲ زندگی همیشه اسان نیست هیچ کس وعده اسا نی نداده اما گاهی میتواند شیگفت انگیز با شد و این بر ماست که ازان لحظه های بور شکفت بیسا زیم. از کجا اغاز کنیم از درون خویش ٬ چه وقت اغاز کنیم ؟؟؟؟؟؟؟؟ در دمیدن فجر صبح. چه گونه اغاز کنیم؟به خوا هیش های دل گو ش بستار که به راستی به تو نیشان خوا هد داد عبا س یوسفی birmingham enghland \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در پنجشنبه هفدهم اسفند 1385 \|


	عشق هرکه را بر سر هوای حب اوست بکزرد ازجان شیرین بهردوست هرکه رابرسر هوائ دوستی است جان فشا ندن ابتدا ی دوستی است عشقبا زان را زجان باید گزشت هم زجان وازجهانب بایدگزشت یو سفی \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در چهارشنبه شانزدهم اسفند 1385 \|


	شب است و یاد توپور از بهانه میگند. فضای خانه را پور از ترانه میکند صدای پای عابدی به کوش کو چه میر سد واشتیا ق دیدنت مرا روانه میکند* *********************** \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در چهارشنبه شانزدهم اسفند 1385 \|


	\|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در سه شنبه پانزدهم اسفند 1385 \|


	\|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در دوشنبه چهاردهم اسفند 1385 \|


	ای دوست بی تو جهان را چه کنم بی تو گل سرخ ارغوان را چه کنم بی تو گل سرخ ارغوان بسیار است من تو را دوست دارم دیگران را چه کنم ********** star love,river \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در دوشنبه چهاردهم اسفند 1385 \|


	به نام آنکه مروارید عشق را در صدف دلها نهاد به نام آنکه اشک را در چشم و عشق در قلب آفرید به نام آنکه زنده گی را برای عشق آفرید به نام آتشکده که قلبم دانشجوی اوست کاش در دهکده عشق کمی فراوانی بود توی بازار صداقت کمی ارزانی بود کاش اگر گاه کمی لطف به هم میکردیم مختصر بود ولی ساده و پنهانی بود کاش به حرمت دلهای هر شب روی شفاف ترین خاطره مهتابی بود دل اگر رفت شبی کاش دعا میکردیم راز این شعر همین مصرع پایانی بود شعر فرستاده شده توست عزیزم N Hassany \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در دوشنبه چهاردهم اسفند 1385 \|


	\|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در دوشنبه چهاردهم اسفند 1385 \|


	\|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در یکشنبه سیزدهم اسفند 1385 \|

به بهانه فرا رسیدن شهادت

شهید وحدت ملی

اسوه عدالت خواهی

دبیر کل فقید حزب وحدت اسلامی

شهید عبدالعلی مزاری ^(رح)

بار دیگر چشم گریان نوحه بابا کنیم

پرچم سبز مزاری هر کجا بر پا کنیم

بار دیگر یاد آن پیر بلند پرواز را ما به قلب خویشتن چون لاله صحرا کنیم

السلام ای یاور ریسمان به دوشان السلام السلام ای رهبر مظلوم و مظلومان سلام

السلام ای پرچم بالا بلند پایدار السلام ای چشم بینا خفته اندر مزار

بار دیگر یاد آن مرد خبیر اتحاد را به قلب دوستان چون شعله در شبها کنیم

السلام ای مرقد شهدوشهامت السلام السلام ای راد مرد پر شهامت السلام

|+| نوشته شده توسط عباس یوسفی در یکشنبه سیزدهم اسفند 1385 |


	پیام بهار سر سبزی نو بهار تقدیم تو باد آوای خوش بهار تقدیم تو باد گویند لحظه ایست روئیدن عشق این لحظه هزار بار تقدیم تو باد *************** زمن دوری ولی پیش تو هستم به شهر عشق درویش تو هستم به روی صفحه شطرنج تقدیر همیشه مات یا کیش تو هستم ********************* نگاه آشنا با یاس کردم تو را بر برگ گل احساس کردم خلاصه در کلاس ناز چشمت دو واحد عاشقی را پاس کردم ********** عباس یوسفی برمینگام \|+\| نوشته شده توسط عباس یوسفی در یکشنبه سیزدهم اسفند 1385 \|